En aan het einde van ons zoeken
Zullen we aankomen bij waar we begonnen zijn
En die plek voor het eerst kennen
T.S. Eliot

Ik voer gesprekken met gezinnen en hulpverleners, ondersteuners en zorginstellingen die vastlopen in de samenwerking. Ik onderzoek de betekenis van het leven in twee families van pleegkinderen en wat er nodig is voor een kind om geworteld en actief te leven. Als systeemtherapeut benader ik ontwikkelingstrauma in de context van het gezin en heb een ervaringsgerichte benadering in het werken met intieme relaties (individuen, echtparen, ouder-kindrelaties, familierelaties). Geinspireerd door Bateson (1972) en Onno van der Hart (2009) zie ik de menselijke geest als een systeem van delen die door feedback met elkaar verbonden zijn en een balans zoeken. Vanuit deze visie werk ik met Internal Family Systems Therapie (IFS).

Ik werkte als verpleegkundige en teamleider van 1973-1989 met jonge kinderen en tieners in diverse instellingen binnen de gehandicaptenzorg. Mijn aandacht gaat uit naar inclusief samenleven van kinderen met een beperking, buiten de grote zorginstellingen en de focus op langdurige opvoed- en ondersteuningsrelaties. Geïsoleerd en gemarginaliseerd raken beschouw ik als een van de grote problemen voor kinderen en volwassenen met een beperking of gedragsproblemen.

Vanaf 1989 ben ik als orthopedagoog bij ’s Heeren Loo verbonden aan gezinshuizen, pleegzorg en wooninitiatieven. Het samenleven van kinderen en volwassenen met een beperking heeft mijn aandacht en ik onderzoek en adviseer nieuwe initiatieven zoals wooncooperaties, gezins- en familiehuizen, zorgboerderijen en ouderinitiatieven.

%d bloggers liken dit: