‘Alles wat deel uitmaakt van de wereld wordt door een ademtocht omgeven als door een onuitwisbare zin.’ Arthur Schopenhauer

“Bellenblazen. Een zwerm bellen stijgt op, traag dansend in de wind. Ik volg de bellen, die gevuld met mijn adem en gehuld in mijn aandacht hun weg gaan. Zo zijn ik en de bel verbonden in een veld van verwachting, bezorgdheid, verrukking, teleurstelling of onverschilligheid.”

Aandacht als iets of iemands adem. Ik onderzoek deze aandachtsvelden. Familiescript, hechtingsstijl, kindertijd verwonding, trauma, intergeneratieve stemmen, cultuur en levenbeschouwing zijn inblazingen die omhullen. Ik maak deze inblazingen tot thema, altijd binnen een context, een systeem. Alles wat bestaat en tot thema wordt, is iemands zorg.

Ik initieer gesprekken tussen gezinnen en hulpverleners, ondersteuners en zorginstellingen die vastlopen in de samenwerking. Ik onderzoek de betekenis van het leven in twee families van pleegkinderen en wat er nodig is voor een kind om geworteld en actief te leven. Als systeemtherapeut benader ik ontwikkelingstrauma in de context van het gezin en heb een ervaringsgerichte benadering in het werken met intieme relaties (echtparen, ouder-kindrelaties, familierelaties). Geinspireerd door Bateson (1972) en Onno van der Hart (2009) zie ik de menselijke geest als een systeem van delen die door feedback met elkaar verbonden zijn en een balans zoeken.

Ik werkte als verpleegkundige en teamleider van 1973-1989 met jonge kinderen en tieners in diverse instellingen binnen de gehandicaptenzorg. Mijn aandacht gaat uit naar inclusief samenleven van kinderen met een beperking, buiten de grote zorginstellingen en de focus op langdurige opvoed- en ondersteuningsrelaties. Geïsoleerd en gemarginaliseerd raken (als je niemands adem bent) beschouw ik als een van de grootste problemen voor kinderen en volwassenen met een beperking of gedragsproblemen. Ik polemiseer en ga in gesprek over wat het betekent voor mensen met en zonder beperking om een goed leven leiden in tijden van neoliberalisme, individualisering, populisme, technologie-ontwikkeling en klimaatverandering.

Vanaf 1989 ben ik als gedragswetenschapper bij ’s Heeren Loo verbonden aan gezinshuizen, pleegzorg en wooninitiatieven. Het samenleven van kinderen en volwassenen met een beperking heeft mijn aandacht en ik onderzoek en adviseer nieuwe initiatieven zoals wooncooperaties, gezins- en familiehuizen, zorgboerderijen en ouderinitiatieven.