Door PATTIANN ROGERS Vert Wisse Tanis

I.
Gewrocht in het zwart-licht-midden van een sterren omcirkelende
constellatie; gevormd in draaiende beelden van schuim
en stroom en draaipunt; in het beeld van haringen
cirkelend als snel wervelende zilveren snippers, een zwerm
van misleiding; in de kolkende geur van seks
in de diepste kromming van een zachte leliekroon. Gecreëerd
in de scheppingsbeelden van de maker.
Geboren met dezelfde grimas van een met bomen bedekte,
door bliksem plotseling wijd opengespleten klif en blootgesteld
aan donderende hagel- en regenwolken.

Hersteld in de zomerzon als in een pottenbakkersoven,
gepolijst als een steen gerold door een rivier, gesterkt
door het beeld van uitgestrektheid voorbij de horizon van de aarde,
binnen en buiten een omtrek in het beeld
van vrijheid.

Bekleed met het beeld van sterrenclusters onwrikbaar stil
boven een heuvelflank-stilte van gevallen sneeuw . . . laat er slaap zijn.

II
Erfgenaam van de worstelende knechten der aarde,
beelden van doorn en klit, tand en klauw, sluipen,
bedrog, gif, camouflage, lemmet, en bloed…
laat er lijden zijn, laat er overleven zijn.

Gevormd door het beeld van de beginnende en onstuitbaar
verslindende verduistering van de zon, de onstuimige, schijnbare
verslinding van de maan, de vulkanische explosies van brandende
rotsen en vurige hagel van verstikkend as … laat er
terreur en tranen zijn. Laat er medelijden zijn.

Geschapen in het beeld van angst binnenin een rivierkreeft
achteruit schietend door een zoetwaterstroom
met alle acht aanhangsels perfect gecoördineerd,
met beide scharen hoog, zich terugtrekkend in de veiligheid van een schuilplaats onder
een gevallen blad… laat er een thuis zijn.

III
Gemaakt naar het beeld van de maan, waar anders
zou de naam van ivoren rotskraters schitteren
dan in onze ogen . . . laat er taal zijn.
Getoond in het beeld van het rottende zaad
op dezelfde stengel als de opzwellende bloemknop . . .
laat er hoop zijn.

Homo sapiens maakt zichzelf volgens de wijze
en het beeld van het doorlopend maken van de maker – langzaam,
uiteindelijk, waakzaam en denkbeeldig, componerend, verhullend,
tot het juiste akkoord klinkt van één dappere aanslag
van de juiste snaren, wegstervend
als de avond . . . laat er pathos zijn, laat er
mededogen, verdraagzaamheid, vergeving zijn. Laat er
gewichtloze schoonheid zijn.

Van hemel en aarde, maakt Homo sapiens zichzelf,
op de manier en voorbeeld van het maaksel van de maker,
deeltje voor deeltje, zoektocht voor zoektocht, getuige voor getuige,
zelfs als het onbekende ver weg en het onbekende
dichtbij gezien en ongezien worden . . . laat er welwillendheid zijn
en verantwoording, laat er lof weerklinken.