Voor het gezongen lied en de momenten die nog komen

PATTIANN ROGERS Vert. Wisse Tanis

Eens keek ik naar een vlam die flakkerde in een door stenen omringd vuur. Het zong in een melodieuze, vreemde taal. Af en toe klonk het neuriënde ritme van zijn stille sissen en terwijl de vlam wiegde, uitte het een vaag, zacht, ademend klikje, één tik van een castagnet, gevolgd door een golf van licht, gloedvol goud en speels.
Een vonk. Een kleine zon steeg op de nacht in. Ik keek
naar de gebaren, luisterde naar de woorden, de vlam
flakkerde nog zwakjes, werd kleiner, zwakker,
dichter bij de aarde, veranderde zichzelf in een blauwe parel
stralend in as bij de wortel, niet dood, niet levend.
Het rilde een keer, schudde zichzelf tot adem en dan weer
in stilte en verdween, en ik….
ik begreep alles.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.